دو دوست

هر جا که تویی تفرّج آنجاست

بوی گل و بانگ مرغ برخاست                  هنگام نشاط و روز صحراست

فرّاش خزان ورق بیافشاند                          نقّاش صبا چمن بیاراست

ما را سر باغ و بوستان نیست                  هرجا که تویی تفرّج آنجاست

گویند نظر به روی خوبان نهی است                   نه این نظر که ماراست

                         در روی تو سرّ صنع بی چون                        چون آب در آبگینه پیداست 

                         هر آدمی ای که مهر مهرت                     در وی نگرفت سنگ خاراست

                         روزی تر و خشک ما بسوزد                   آتش که به زیر دیگ سود است

                         نالیدن بی حساب سعدی                            گویند خلاف رای داناست

                         از غرقه ی ما خبر ندارد                              آسوده که بر کنار دریاست

سعدی


+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1391ساعت 17:50  توسط پوریا و شهاب   |